dinsdag 23 juni 2015

Nog volop in de drukte van onze remigratie, zag ik zojuist kans even te genieten van een fijne landing op het eiland. We blijven landskinderen, friendly island!


http://youtu.be/7GZ3fSDFevE

donderdag 30 april 2015

Een Wereld aan Dozen

De inboedel van een kleine Chihuahua valt goed te overzien. De inboedel van twee grote mensen blijkt daarentegen een berg. Zo hoog als het dak van de wereld. Onmogelijke hoeveelheden werden de laatste dagen gepakt. Uit alle hoeken van het huis werden spullen aangedragen en vakkundig in kartonnen jassen gestoken. Reisklaar voor de oversteek in een wel heel grote container. 

Gisteren en eergisteren werd de berg in huis ontmanteld door een aantal heel sterke mannen. Alles werd het huis uitgedragen. Zo ook mijn eigen 'Emma Box. En nu ...

Het is zo stil in huis.

Ver weg van ons eiland in de zon wordt gewerkt aan een fijn, warm, knus onderkomen in het koude landje van brede rivieren. Mijn baasjes spraken over herinneringen aan Holland en een voordracht voor een Chihuahua was een feit. Ja, ik zie het wel zitten in dat koude, knusse landje.


Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Hendrik Marsman


















maandag 30 maart 2015

You guys look like you smoke weed, right?

Wat doe je als je niet van zonnen, jachten, shoppen, shell-ing, hiken, quads, snorkelen, duiken of vliegen houdt?

Dan laat je het haar groeien, whatsapp je wat heen en weer en leg je je toe op de perfectionering van de 'flip grip' op je eigen board, dat nagenoeg de koffer vulde richting SXM. 

Jawel gearriveerden, dit heet jeugdig elan. 

Welcome guys, schud de boel eens lekker op hier.








zondag 22 maart 2015

Moederberg Kust



Gedrieën naar onze fijnste plek van het eiland gereden, voor een adieu op een moment waarop ondanks alle remigratie perikelen daarvoor nog rust ervaren werd. 

Geen vluchtig adieu, maar een omhelzing met een moedig hart en open armen. 

Hoe moeilijk, maar van waarde voor ons: het terug schenken van de schelpen aan de zee, op die plek. En dan voelen dat het niet zo pijnlijk is, omdat je een grote liefde het mooiste cadeau schenkt.



Moederberg Kust 
hoe vaak rustten we 
in jouw schoot en
gaf het zout aan 
de rand van je zilte 
rok smaak aan ons leven
blies een vriend de geest 
over jouw rug
die wij verkenden

Moederberg Kust
jij baarde paden en zag 
hoe wij deze verdiept 
beliepen overal
leven, troost en
moed van verdergaan
schonk jij ons plaats
in jouw welwillend hart
je warme boezem 

Moederberg Kust
Adieu






















donderdag 15 januari 2015

Witte Vlinders nemen het eiland over

Nu de wereld nog!


PHILIPSBURG--"It's like a lot of butterflies flew away from the Butterfly Farm," commented one resident on Facebook.com about the explosion of primarily Great Southern Whites (Ascia monuste) on the island in recent days.
Huge swarms of this type of butterfly are not unknown to the island. It is just that they are early this year and in what appears to be greater numbers.
"They are here year-round and breed year-round, but right now there are tonnes. The primary reason is probably that after a dry summer, we had lots of rain, which is the normal annual cycle," said naturalist and author Mark Yokoyama of Association Les Fruits de Mer.
The butterflies are so plentiful they are seen dancing in swarms over roads and flying in waves over expanse of vegetation.
With all the rain especially in October and November, the vegetation grew significantly, providing food for the Great Southern Whites' caterpillars. "Once the caterpillars grew up, then suddenly there are a tonne of adults."
Many species such as the Gulf Fritillary are "very picky as caterpillars." Gulf Fritillary's caterpillars just eat plants from the passion fruit group. However, this is not the way of the great whites. Its caterpillars eat a pretty wide variety of plants. "This is probably one of the reasons why it can be so common."
The clouds of butterflies are expected to continue for the foreseeable future.

dinsdag 13 januari 2015

Killermug

di, 13 januari 2015, 15:18

Killermug kreeg alle ruimte op Curaçao

door Edwin Timmer
WILLEMSTAD - 
Duizenden gevallen van de uiterst pijnlijke ziekte chikungunya op Curaçao, waardoor ook nietsvermoedende Nederlandse toeristen zijn getroffen, zijn te wijten aan stuitend laks optreden van de Curaçaose overheid.
    Foto: Hans de Groot
    Minister Whiteman (Volksgezondheid) en hoge ambtenaren onder hem blijken luide waarschuwingen voor de killermug in de wind te hebben geslagen. Al anderhalf jaar voor het begin van de huidige epidemie, eind 2012 en nogmaals in 2013, waarschuwde entomoloog Gisette Seferina voor de naderende virusziekte.
    „Ik heb aangedrongen op preventie. We hadden toen al het eiland moeten opruimen, om broedplaatsen van de mug Aedes egypti weg te nemen”, zegt Seferina. „Verder was een snelle campagne nodig, in meerdere talen, zodat iedereen ervan doordrongen was geweest: je mag je niet laten steken door deze mug!”

    Koorts

    De enige hoogopgeleide insectenkenner op het ministerie van Gezondheid, Milieu en Natuur is echter straal genegeerd. Met als triest gevolg dat de bevolking van Curaçao een ongekende epidemie doorstaat waarbij ten minste twintigduizend mensen zijn geveld door hoge koorts en langdurige, afmattende gewrichtsstijfheid. „Ik sta ’s morgens te vloeken van de pijn, als ik een potje jam wil opendraaien”, zegt een patiënt.
    Bestrijdingsteams die de mug met insecticide belagen, waren pas begin december op oorlogssterkte. Terwijl de ’chikun-conjo’, zoals de ziekte in de volksmond is verbasterd met een lokaal scheldwoord, toen al maanden voluit over het eiland raasde. Hoofd bestrijding Sirving Keli verschuilt zich achter geldgebrek: „We hebben een personeelsstop. In september had ik slechts zes man beschikbaar. Nu twintig.”
    Maar talloze steekmuggen met de gestreepte poten zijn inmiddels resistent tegen het gif permethrin, waarmee de overheid spuit. Ook blijkt de informatievoorziening naar bevolking en toeristen een chaos. Op het veelkleurige eiland verscheen alleen in het Papiaments een folder. Nederlandse en Engelstalige versies zijn nu „bijna klaar”, aldus Keli.

    Toerisme

    Sneller optreden had de uitbraak beter in bedwang gehouden, meent Seferina. „Kijk naar Bonaire, waar wel op tijd een meertalige folder gereed was. Of naar Aruba.” Het One Happy Island telt tot nu toe nog geen honderd ziektegevallen. Daar leidt het toerisme amper onder de killermug.
    Statenlid Omayra Leeflang gelooft, net als velen, niet meer in officiële cijfers over de uitbraak. „Viroloog Izzy Gerstenbluth stelde dat 75.000 slachtoffers mogelijk zouden zijn. Twee dagen later, tijdens een politiek debat, was het ineens 20.000. En de piek zou al bereikt zijn. Nou ja.” Zij wil dat de Algemene Rekenkamer onderzoekt hoe doelmatig het ministerie heeft gehandeld.
    Minister Whiteman ontkent de lakse houding. „Het gedrag van chikungunya is in het hele Caribische gebied hetzelfde. Je ziet geen verschil in andere landen”, beweert de politicus van Pueblo Sobernano in antwoord op De Telegraaf. Het ministerie weigert actuele cijfers over de epidemie te overleggen.


    vr 28 nov 2014, 15:18


    'Uitbraak chikungunya-virus sneeuwt onder door ebola'

    Alarm om Caribische muggenziekte

    door Arianne Mantel
    Toeristen die afreizen naar het Caraïbisch gebied moeten alert zijn op de infectieziekte chikungunya: van bijna een miljoen patiënten wordt vermoed dat zij deze ziekte onder de leden hebben of hebben doorgemaakt sinds de uitbraak eind vorig jaar.
      Quirijn de MastQuirijn de MastFoto: .
      Inmiddels zijn 150 mensen overleden aan de gevolgen ervan en bij ruim 18.000 patiënten is de ziekte, die wel het broertje van de knokkelkoorts (dengue) wordt genoemd, met zekerheid vastgesteld.

      'Gesprek van de dag'

      Internist-infectioloog Quirijn de Mast, verbonden aan het Radboudumc, waarschuwt Nederlandse vakantiegangers die straks tijdens de kerstvakantie richting voor ons bekende gebieden gaan of er willen overwinteren. „Op Curaçao wordt vermoed dat 1654 inwoners de ziekte onder de leden hebben (gehad) en bij 345 patiënten is de ziekte vastgesteld. Op Aruba zien we 43 en op Sint Maarten maar liefst 425 bevestigde gevallen. In Suriname is een grote uitbraak geweest, vooral in Paramaribo en bij 1200 inwoners is de ziekte met zekerheid vastgesteld.”
      Hij vervolgt: „Er is veel aandacht voor ebola nu en dat is terecht, want daaraan sterven natuurlijk veel meer mensen en het is een ernstige ziekte. Maar chikungunya is ook een vervelende ziekte omdat naast de acute infectie -waarbij koortshuiduitslagspierpijn en hoofdpijn optreden- nogal langdurige gewrichtspijnen volgen.”
      De Mast vertelt dat chikungunya in het najaar van 2013 uitbrak. „Het heeft zich razendsnel verspreid over het hele Caribische gebied, met nu inmiddels ook Zuid- en Midden Amerika en de VS. Chikungunya is helaas weinig bekend bij artsen, huisartsen en zeker bij het publiek. Maar in dat gebied is de ziekte het gesprek van de dag. De uitbraak wordt hier echter ondergesneeuwd door alle aandacht voor ebola. Chikungunya is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een virus dat wordt overgedragen door muggen die overdag steken.”

      Ontstekingsremmers

      Eigenlijk is een goede bescherming van de huid de enige optie, stelt De Mast. „Geen blote armen en benen, maar draag kleding erover. Veel smeren met Deet erin, zodat de muggen niet steken. Een klamboe ’s nachts heeft weinig zin omdat ze alleen overdag steken.” Toeriste Willy de Graaff en haar zus werden ook getroffen door chikunguya toen ze onlangs op Curaçao waren. „Er was geen Deet meer te krijgen op dat eiland. Daar wil ik vakantiegangers wel voor waarschuwen.”
      Het broertje van de knokkelkoorts kan bestreden worden met ontstekingsremmers. In ernstige gevallen –als er gewrichtspijnen optreden, worden ook anti-reuma-. Uiteindelijk gaat dit meestal wel over. „Maar dat kan wel maanden duren,” stelt De Mast.
      Zowel het AMC als het Radboudumc zeggen veel uit het Caraibisch gebied teruggekeerde toeristen te zien met chikungunya. De verwachting is dat het virus zich verder verspreidt.


      di 24 dec 2013, 19:20

      Sint Maarten strijdt tegen mug

      PHILIPSBURG - 
      Op het Caribische eiland Sint Maarten/St. Martin zijn bewoners opgeroepen om alles te doen om verdere verspreiding van het virus chikungunya door muggen te voorkomen. Inmiddels zijn zeker tien bewoners op het Franse deel van het eiland besmet en ruim tachtig personen 'verdacht of waarschijnlijk besmet', aldus de lokale autoriteiten.
        De mug die het virus chikungunya verspreidtDe mug die het virus chikungunya verspreidtFoto: Wikmedia
        Het Nederlandse deel wil vooral dat de muggen wegblijven van die helft van het eiland, ook al strijden het Franse en Nederlandse deel ook gezamenlijk tegen de mug die de ziekte overbrengt. Er wordt bijvoorbeeld intensief met gif gespoten bij de grens met het Franse deel.
        Het Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention waarschuwde bijna twee weken terug dat de ziekte was opgedoken op de Franse zijde van het eiland en dat toeristen een risico lopen. Toerisme is de ruggengraat van de economie van het eiland. Het eiland is bijvoorbeeld een populaire halte voor cruiseschepen.
        Volgens Skift, een internationaal bedrijf dat zich richt op nieuws en data over reizen, heeft het Bureau voor Toerisme op Sint Maarten aangegeven dat toeristen vooral niet weg moeten blijven en dat reizen naar het eiland nog altijd veilig is. Iets wat beide autoriteiten op het eiland bevestigen.
        De bewoners van het eiland wordt ondertussen geadviseerd om stilstaand water vermijden. Water in bloemenvazen moet worden weggegooid en dakgoten schoongehouden. Daarnaast wordt kleding met lange pijpen en lange mouwen aangeraden. Verder wordt een speciale golomine-vis uitgezet die muggenlarven eet.
        De ziekte wordt overgebracht door de Aedes agypti; dezelfde mug die dengue overbrengt. De ziekte is ook voor een deel vergelijkbaar; mensen die het virus (CHIKV) krijgen, hebben milde koorts en gewrichtspijnen. Het is de eerste keer dat chikungunya in het Caribisch gebied voorkomt.

        zondag 11 januari 2015

        Vaar naar de vuurtoren

        Recensie

        Vaar naar de vuurtoren door Klaas de Groot (redactie)

        door Ezra de Haan (Schrijver, dichter en journalist)

        Het Koninkrijk der Nederlanden kreeg op 10-10-2010 een heel ander aanzien. Sint-Maarten en Curaçao werden, net als Aruba, landen binnen het koninkrijk, terwijl Bonaire, Sint-Eustatius en Saba ‘openbare lichamen’ van Nederland werden. De Antillen werden als staatsvorm ontmanteld en toch bleven het zes Nederlandse eilanden, net zoals de zes Waddeneilanden. Klaas de Groot koos deze gelegenheid voor de presentatie van de bloemlezingVaar naar de vuurtoren, waarin dichters hun liefde voor de twaalf eilanden met ruim honderd gedichten vorm geven.

        Alleen iemand met grote kennis van de literatuur en liefde voor eilanden is het gegeven zo langdurig en diepgaand alle archieven en boekenkasten te bestuderen als Klaas de Groot dat deed. Het resultaat mag er dan ook wezen. Vaar naar de vuurtoren is een ‘must’ voor iedereen met het eilandgevoel geworden. Hij slaagde er niet alleen in over vaak bezongen en beschreven eilanden mooie en ontroerende poëzie te vinden, ook over kleine, haast literair vergeten eilanden als Rottum, Sint-Eustatius en Sint-Maarten dook hij gedichten op.

        De liefde voor het eiland blijkt niet alleen uit de gedichten in deze bundel maar ook uit de samenstelling. Klaas de Groot bezocht alle eilanden, op Rottum na, en heeft daar de verschillende volksliederen vastgelegd die ook in deze bundel te vinden zijn. De meertaligheid op de eilanden van het Koninkrijk der Nederlanden klinkt door in de ondertitel van het boek (Eiland, Isla, Island, Eilân) en het siert de samensteller dat hij zowel het origineel als de vertaling van de gedichten in deze bundel de ruimte heeft gegeven. Een mix van eilandgedichten in het Nederlands, Fries, Engels, Papiaments kom je immers zelden tegen.

        In zijn langdurige zoektocht naar gedichten over de Nederlandse eilanden stuitte Klaas de Groot op, wellicht, zijn grootste ontdekking in de Openbare Bibliotheek van Den Haag. Tussen honderden gedichtenbundels bleek een vergeten kantooragenda van Aletta C. Beaujon uit 1957 te staan. Met deze vondst groeide het oeuvre van Beaujon aanmerkelijk. Van de achtenzeventig gedichten in de agenda was driekwart nog niet eerder gepubliceerd. Samen met Aart C. Broek bezorgde Klaas de Groot De schoonheid van blauw - The Beauty of Blue waarin alle gedichten van Aletta Beaujon zijn verzameld (zie de recensie op Literatuurplein). Het is dan ook niet verwonderlijk dat we het gedicht ‘Brandaris’ over Bonaire in deze bundel tegenkomen. De liefde voor de natuur, maar ook de eenzaamheid die het eiland oproept is typerend voor de bundel en zeker voor de gedichten van Beaujon.

        Aletta C. Beaujon- Brandaris (fragment)

        Het geraas van planten
        in de dorre wind
        in een vallei ver boven de zee
        een stille eenzaamheid
        van steen en wolken
        waar ik zo graag van droomde
        bestaat daar bovenstaande
        Ik heb er niet gespeeld
        alleen gezeten
        alles zweefde daar
        ik dacht nog
        van het moeilijke dalen
        naar zee
        Ik hoorde hier niet thuis
        en zag toe
        ik wou dat ik hier
        kon blijven
        overnachten
        dicht bij de maan
        en de eerste die in de zon wakker werd


        Frank Martinus Arion schreef over Curaçao en ook over Bonaire. Hij staat met twee gedichten in deze bundel. Wie de gedichten leest betreurt het dat de man meer proza dan poëzie geschreven heeft.

        Frank Martinus Arion- Bonairiaanse wandelingen met Carmelita (fragment)

        Want een neger die schrijft heeft geen hart
        een neger die schrijft heeft niets te geven
        een neger die schrijft heeft minstens gestolen -

        Hier sta ik dan weer de weg te wijzen
        hoe van neger mes te worden
        om thuis te keren zonder menselijkheid
        omdat het avondland verging


        De woede van Arion klinkt heel anders dan het verdriet, het gevoel nergens meer bij te horen in het gedicht ‘Paradise lost’ dat Giselle Ecury over Aruba schreef. Waar een ander zich compleet zou vertillen aan de verwijzing naar Miltons Paradise lost, komt Ecury ermee weg. In heldere taal en met de eenvoud van het kind dat ze eens op Aruba was, geeft ze weer wat alle eilanders overkomt die ‘hun’ eiland verlaten.

        Giselle Ecury- Paradise lost

        buiten stond het palmend groen
        stil langs de startbaan
        in rafels te zwaaien
        toen ik moest gaan
        eilandskind

        de wind draaide zich
        de zee verbleekte
        liep kolkend leeg
        lucht wolkte vormeloos uiteen
        de pop op mijn arm huilde
        tranen van steen
        warmte hield haar adem in
        de zon ging uit
        ik verdween
        kind van zes

        het vliegtuig vloog mij uit elkaar
        nergens kwam ik aan
        ik ben
        alleen
        niet van hier
        niet meer van daar
        ertussenin
        ontdaan


        Van Walter Palm staan er zelfs drie gedichten in deze bundel. Zijn poëzie toont aan dat een eiland niet alleen woede, eenzaamheid of vervreemding op kan roepen. In Palms geval is het melancholie, is het de heimwee naar Curaçao als je er niet meer bent. Zijn gedicht over Bonaire toont ons een wereld vol rust en stilte waar de dieren de dichter dwingen tot schrijven. In de afdeling Varia staat het gedicht ‘De passaat en de Nederlands eilanden overzee’. Het is een Walter Palm-gedicht zoals we dat van zijn voordrachten kennen. Steeds weer lezen we de woorden ‘blaast de passaat’, als een mantra en zo vormt zich een beeld van die altijd aanwezige wind. Je moet direct denken aan de krom gewaaide bomen. En dan komt de humor. In tegenstelling tot de golven en de wolken blijven de Nederlandse eilanden overzee stokstijf staan. Ze blijven staan als een rots in de branding. Zelfs de passaat weet de eilanden niet bij elkaar te blazen.

        Walter Palm- Curaçao en ik

        Curaçao dat zijn bladeren,
        dat zijn de groene bladeren
        van de boom in onze tuin
        waar ik als baby
        mijn gedachten in liet dwalen.

        Curaçao dat zijn bladeren,
        dat is het luchtpostpapier
        van de liefdevolle brieven
        van mijn moeder,
        toen ik moederziel alleen
        en ver van huis studeerde.

        Curaçao dat zijn bladeren,
        dat zijn vergeelde pagina's
        met beelden van mijn herinneringen
        die verwaaien op de passaat
        en verglijden in de avondschemer


        Met slechts een paar voorbeelden blijkt al de diversiteit van deze bloemlezing en dan heb ik het nog niet eens over het verschil tussen de Caribische eilanden en de Waddeneilanden gehad. Overduidelijk blijkt het eiland in de tropen eerder erotiek, warmte en liefde op te roepen terwijl de Wadden vaak doen denken aan de dood. Zo staan er een schitterend gedicht van R.L.Tromp in over de paarden van Ameland en het melancholieke lied van Freek de Jonge over ‘De vondeling van Ameland’. Rottumerplaat krijgt met het gelijknamige gedicht een klein monument voor zijn bezoekers in een gedicht van Ad de Haan.

        Ad de Haan - Rottumerplaat

        waar Bomans waakte
        en Wolkers werkend wakker bleef
        maakte de stilte
        -het geluid van zee en wind -
        van Godfried een ander
        een kind van Jan

        meeuwen, altijd maar meeuwen
        een zeehond en wrakhout
        en flessen, altijd maar flessen
        na zeven dagen
        doodmoe
        alleen op een eiland


        Tsead Bruinja toont aan dat ook Schiermonnikoog een dichter kan beroeren. Het gedicht ‘Schier’ laat het Fries uit deze bundel opklinken en wie deze mooie taal niet machtig is, vindt op de volgende pagina de vertaling.

        Tsead Bruinja- Skier (fragment)

        foar 't de nacht mei har tsjustere flústertekken komme kin
        lûkt de mist in gerdyn fan flintertinne polonêzespoken
        oer de mar fan dit eilân dat mar net op bêd wol
        sûnder in ferhaal foar it sachte sliepen no toe dan mar

        Tsead Bruinja - Schier
         (fragment)

        voor de nacht met haar fluisterdeken komen mag
        trekt de mist een gordijn van flinterdunne polonaisespoken
        over het meer van dit eiland dat maar niet naar bed wil
        zonder een verhaal voor het zachte slapengaan nou toe dan maar


        Vaar naar de vuurtoren is een heerlijk boek dat dwingt tot bladeren, lezen en herlezen. Juist het contrast tussen de gedichten over de twaalf eilanden die, ondanks de enorme afstand die ertussen ligt, toch Nederlandse eilanden zijn, maakt deze bundel zo bijzonder. Terwijl je erin leest hoor je de golfslag, die van de Wadden of van de Caribische Zee.

        Face The Future


        Witte zee bonbon (gevonden 11 januari 2015)


        En na 1 januari wordt het altijd weer snel 'de 15e'. Dit jaar 'een 15e' met behoorlijk wat 5-en (en naar ik hoop heel weinig zessen), want ik ga Sara zien! Eens leek het ver, ver, héél ver weg, het mogen aantikken van de 50, maar zelfs met de voet op de rem, vliegt de tijd nog uit de bocht. 

        Ik ontkom er niet aan, als ik blijf in- en uitademen. 

        Vooruitlopend op donderdag a.s. vandaag alvast een retrospectief-wandeling gemaakt op de rotsen van d'Anse Marcel. Voor donderdag liggen namelijk andere plannen op de plank. 

        D'Anse Marcel, dat was even geleden, door drukte in verband met de terugkeer naar Nederland. Ja, die verandering ligt ook in het snelle verschiet. Het jaar 2015 brengt grote veranderingen teweeg. Ik vind het leuk, ik heb er wel zin in.

        En zoals altijd zond ik ook tijdens de hike van vandaag een schelpen-wens de lucht in. Vandaag in het bijzonder, met het oog op mijn a.s. Sara-schap. De wens-schelp liet zich vinden, een kauri nog maar net aangespoeld uit zee. 

        En de weg terug van deze hike had nog een toegift in petto. Ik mag zeggen, een wel unieke toegift. Daar lag zomaar in baby-formaat een Keizerlijke Helmslak. Nooit eerder gevonden daar langs de kust. Dit dikschalig horentje, dat overigens op een witte chocolade bonbon lijkt en zichtbaar al langere tijd aan wal lag te niksen, draagt alle kenmerken van een kleine Keizer: 
        De kleine knobbels, een pril zichtbaar eelt laagje, tandplooitjes en het buitenlipje. Compleet. Een verjaars-bonbon! Ik laat 'm nog even liggen tot donderdag...





        Gustav Mahler: Symphony No. 4, III. Ruhevoll