zondag 31 maart 2013

J.S. Bach, Cantata voor Paaszondag

J.S. Bach, Cantata 'Christ lag in Todesbanden'

http://www.youtube.com/watch?v=6rWMJb-QIvw


Bijbellezingen:
1 Korintiërs 5, 6-8: "Want ook ons Paaslam is geofferd: Christus, daarom, laten wij feestvieren... met ongezuurde broden van zonneklaarheid en waarachtigheid"
Marcus 16, 1-8: Een jongeman bij het graf zegt: "Niet zo verbaasd! - ge zoekt Jezus, de Nazarener die gekruisigd is! - hij is opgewekt, hij is hier niet"

J.S. Bach, Cantata voor Tweede Paasdag

J.S. Bach, Cantata 'Bleib bei uns, denn es will Abend werden' 

http://www.youtube.com/watch?v=v1l_5iFoRPg



Verschijning op weg naar Emmaüs door Duccio di Buoninsegna (altaarretabel uit de Dom van Siena (1308-1311).

vrijdag 29 maart 2013

Schoonheidservaring

De werkelijkheid is wat die is en trekt zich niets aan van het menselijk oordeel. Zonder het raadplegen van regels, toont zich de schoonheid in een oogopslag.










Ain't Got No... I've Got Life

Ode aan Nina Simone
21 februari 1933 - 21 april 2003

"Toen ze op tienjarige leeftijd debuteerde bij een pianoconcert moesten haar ouders, die op de voorste rij waren gaan zitten, plaatsmaken voor blanken. Dit incident zorgde ervoor dat Simone later betrokken raakte bij de Amerikaanse Civil Rights Movement van Martin Luther King."

 

Op de link klikken, voor het beluisteren van de song.

Ain't got no home, ain't got no shoes
Ain't got no money, ain't got no class

Ain't got no skirts, ain't got no sweater

Ain't got no perfume, ain't got no beer

Ain't got no man

Ain't got no mother, ain't got no culture
Ain't got no friends, ain't got no schooling
Ain't got no love, ain't got no name
Ain't got no ticket, ain't got no token
Ain't got no God

What about God?
Why am I alive anyway?
Yeah, what about God?
Nobody can take away

I got my hair, I got my head
I got my brains, I got my ears
I got my eyes, I got my nose
I got my mouth, I got my smile
I got my tongue, I got my chin
I got my neck, I got my boobs

I got my heart, I got my soul
I got my back, I got my sex
I got my arms, I got my hands
I got my fingers, Got my legs
I got my feet, I got my toes
I got my liver, Got my blood

I've got life , I've got my freedom
I've got the life

And I'm gonna keep it
I've got the life
And nobody's gonna take it away
I've got the life 


Wat een prachtige vrouw!

"Hungry for Change"

Voor vanavond een heerlijke salade
  • 1 gele paprika in kleine stukjes gesneden
  • paar takjes verse basilicum in stukje gehakt
  • aantal cherry tomaatjes gehalveerd
  • aantal zwarte olijven, ontpit en gehalveerd
  • geraspte verse wortel (met kaasschaaf)
  • alfalfa
  • stukjes augurk
  • rode ui, fijn gesneden
  • ijsbergsla, vers gesneden
  • Het geheel afgerond met gemalen zeezout en vier seizoenen peper. 

Geen dressing toevoegen, voor een eerlijke smaak 



Voor vanavond een heerlijk verse fruitsalade
  • 1 gele meloen, ontpit en in stukken gesneden
  • 1 groene kiwi, in schijfjes gesneden
  • 1 frisse appel, in stukjes gesneden
  • 1 sinaasappel, in stukjes gesneden
  • 2 bananen, in stukjes gesneden
  • aantal groene druiven, gehalveerd
  • 3 uitgeperste sinaasappels (sap over het fruit verdelen)
  • 1 uitgeperste citroen (sap over het fruit verdelen)



Ter informatie, om te delen (met dank aan Julia!). Tot en met 31 maart a.s. gratis online te zien:
A food matters film!


Whale Watching

Gisteravond was ik net gestart met het maken van een Italiaans gerecht (spinazie, zalm, parmezaan met pasta) toen Mark belde. Recht voor ons op de Atlantische Oceaan zouden zich walvissen ophouden, zo tipte hij ons. Naar alle waarschijnlijkheid Humpback Whales, de Bultrug Walvis.

Met verrekijker en videocamera spoedden wij ons naar het bovendek, ons prachtige uitkijkpunt over de Oceaan. Mark had goed uitgelegd in welke richting we het zouden moeten zoeken. 
Al na enkele seconden werden we verrast door hun niet te missen aanwezigheid. Fonteinen water als gevolg van hun uitademen, het slaan van borstvinnen op het water en indrukwekkend lange ruggen net boven het wateroppervlak. Wat een feest!

Aanzienlijke hoeveelheid uren hebben we getuurd over die Oceaan die ons aan alle kanten omringt, maar nooit was het ons gegeven onze grote zeevrienden te spotten. En dat terwijl we inmiddels al bijna drie jaar op het eiland werken en leven en hoegenaamd op die grote Oceaan wonen. 

Nu was daar dus het moment! 'Taillobbing' en flipper slapping' toonden ze ons. En natuurlijk hoop je op een 'breaching', maar daarvan was geen sprake. Desalniettemin bijzonder genoten van dit unieke moment. Wat mij betreft mogen ze vaker komen buurten.



Leuke feiten over de bultrug. 

De zang van een Bultrug. Echt even luisteren!

En dan nu onze eigen producties ;-)

In het eerste filmpje zie je hoe de whales ook de aandacht wisten te trekken van een piloot die op dat moment boven hun gebied vloog. Na een duikvlucht weer optrekken.

video

Daarna volgen 'flipper slapping' en de zo bekende uit-adem-fonteintjes.

video

video

donderdag 28 maart 2013

Maria João Pires plays Chopin



"There's a certain freedom..."
...
"That's this freedom I'm talking about. Like he's not connected anymore to the instrument itself."
...

woensdag 27 maart 2013

Onze drukke geelbuikjes

Ze worden steeds vrijer op het balkon. Onze geelbuikjes. Als de schaaltjes leeg raken, wordt er getsjilpt om meer. Soort protest, maar zeker niet stil. Een beetje zoals de jongen het bij hun moeder doen...

Morgen krijgen onze vriendjes ook een fris bad aangeboden. Een schaaltje met water. Dat schijnen ze te kunnen waarderen.  
En ik kan de altijd bedrijvige en blije geelbuikjes (bananaquits) zo waarderen. 

En druk dat ze zijn...




Video
video

maandag 18 maart 2013

Suikerdiefje

Suikerdiefje - Coereba flaveola - Bananaquit


Het suikerdiefje is een klein vogeltje dat voorkomt in Midden- en Zuid-Amerika en op de Antillen. De vogel is ongeveer 11 cm lang en is herkenbaar aan de gele borst, zwarte vleugels en witte wenkbrauwen. Het dankt zijn naam aan zijn bijzonder eetgewoonte. Hij eet voornamelijk nectar van bloemen, maar waar veel vogels daarbij de bloemen bestuiven, prikt het suikerdief een gaatje in de bloemkelk. Hij zuigt de nectar uit de bloem zonder "er iets voor terug te doen", een diefje dus.
Van oorsprong kwam het suikerdiefje voor in de de dichte wouden, maar al jaren zoekt hij ook de mens op, omdat hij ervaren heeft dat ook de mens gek is op zoetigheid. In veel tuinen hangen flesjes en pijpjes gevuld met suikerwater of honing om onder andere deze kleine schoonheid te lokken.
Suikerdiefjes leven meestal solitair, ze zwermen wel in groepen maar dat is alleen op plaatsen waar voedsel te vinden is. Er zijn diverse ondersoorten, waarschijnlijk puur geografisch bepaald. Sommige soorten broeden als de regentijd aanbreekt maar er zijn ook soorten die door het hele jaar kunnen broeden. Man en pop bouwen samen een nestje van grassen en bladeren, meestal een soort horizontale cilinder. De binnenkant wordt bekleed met allerhande fijn materiaal. Zodra het popje het nest goedkeurt wordt er gepaard en zal de pop in het nest verdwijnen. De man bewaakt haar en het nest tijdens de nestbouw fel en blijft zoveel mogelijk vlakbij het nest. Als er eenmaal eitjes zijn, mag moeder het echter zelf uitzoeken, met de verzorging verder bemoeit hij zich nauwelijks. De pop brengt de jongen groot met nectar en kleine insecten. Suikerdiefjes kunnen wel 4 nesten achter elkaar grootbrengen zolang de omstandigheden gunstig zijn (vochtig genoeg).
Bron: www.allevogels.nl



Als we de bloemen bekijken van de hanga-lampoe (hibiscus) dan zien we vaak een gaatje in de rode kroonbladeren. Dat heeft dan een suikerdiefje gedaan of een kolibrie.



donderdag 14 maart 2013

Maria João Pires, Transmission


"I think the change is always prepared..."

"Music should also be introduced, not for the interest of some people, but in the interest of everybody's. If it is real music and true music, it is better than any medicine..."

Aandacht voor 'Art Lovers Weekend' SXM

15 - 17 maart, 2013 Art Lovers Weekend
De galeries en studios van lokale kunstenaars over het eiland zijn open voor kunstliefhebbers van heinde en verre.

Sint Maarten is het thuis voor internationaal bekende kunstenaars van ver en dichtbij; creatieve individuen die geïnspireerd worden door de natuurlijke schoonheid van het eiland, door warm zonlicht, kristal-helder water, tropische heuvels.

Tijdens de kunstroute 'Art Lovers Weekend' kun je de studio's inlopen en de kunstenaars aan het werk zien. 
Hierbij een greep uit het complete aanbod.

~~~~~~~

Het werk van Paul Elliott Thuleau. Zijn schilderijen verbeelden het eenvoudige Caribische geluk. Universeel en van voedende schoonheid. 



~~~~~~~

Norma Trimborn, geïnspireerd door de Caribbean, haar stillevens, naakten, and expressieve beelden flirten met abstractie. Een frisse, vrije stijl van schilderen.


Cuban Cigars


~~~~~~~

Lady Ruby Bute, werkt in verschillende disciplines, dichteres, verhalenverteller en kunstenaar die de schoonheid van haar eiland in heldere kleuren vangt. Door de lezers van Daily Herald in 2010 gekozen tot beste kunstenaar van het eiland.





~~~~~~~

Sir Roland Richardson, toegewijd aan de kunst van 'Plein Art' impressionisme. Hij krijgt van mij een extra ster * op mijn blog. Ik was direct verliefd op zijn werken. Ware symbolen voor de schoonheid en rijke cultuur van de Caribbean. Hij vervaardigt zijn werken op locatie, als levende onderwerpen. Hierin communiceert hij vreugdevol het natuurlijke wonder en verleden van zijn geboortegrond Sint Maarten. Zijn invalshoek dat de kunstenaar niet het subject uitzoekt, maar het subject de aandacht van de kunstenaar vraagt spreekt me aan. Een bezoek aan zijn site is echt de moeite waard! Genieten dus!








woensdag 13 maart 2013

Caribbean Beat

Gevonden bij 'Rima'.

Lekker luchtig, lekker wijd. 
De kaftan als cover-up. De lange beach-dress helpt natuurlijk ook prima tegen de muggen, 's avonds bij schemer. Benen bedekt.

Kaftan





Jurk in all over print




Souvenir

Na ruim twee jaar wonen op Sint Maarten, heb ik dan eindelijk een eerste bezoek gebracht aan eilands grootste souvenirwinkel, 'Rima'. Gelegen aan de Pondfill Road in Philipsburg. Samen met Niels, nadat we mama hadden uitgezwaaid op Juliana Airport. Waar uitzwaaien al niet tot leidt...

In ieder geval tot tranen in vier ogen. In die van mijn moeder en in die van mijzelf. Het onderdrukken viel me zwaar, maar de echte vrije loop gaf ik ze niet, die tranen. Ik hield me stoer. Maar enige afleiding kon ik wel gebruiken. Die afleiding vond ik bij 'Rima'. Het werd wel een bliksem-bezoek, want zoveel kleur- en vormprikkels bleken Niels en ik niet lang te verdragen. 

Het beeld van mijn moeder - zo jong en fier alleen op reis - vervult me met een gevoel van trots, maar roept tevens een diep beleven van 'onvoltalligheid' op. Het was de eerste keer dat mama ons bezocht op Sint Maarten. Natuurlijk had ze veel eerder bij ons willen logeren, maar de zorg voor Spikey liet het reizen naar de Caribbean niet toe. Dat begrepen we allemaal. 'Alles draait om Spikey', citeerden we elkaar dikwijls met een knipoog. Liefdevol en met een glimlach keken we dan naar 'Keizer Spikey', toen nog in ons midden. Spikey was ons alles.

Nu ging ze daar die roltrap op. Mama, in goede gezondheid, op een maand na 71 jaar jong. Richting boarding-room. Wel eerst na het checken van paspoort en ticket bij de controlebalie. Wij zwaaiden. Zij zwaaide. We bleven zwaaien. Naar elkaar. Zo lang mogelijk. Tot ze uit het zicht verdween.

Het liefst had ik haar zelf teruggevlogen naar ons ouderlijk huis, maar uitvoering van zo'n idee zou onverstandig zijn geweest. Daarvan was ik zeker toen ik bij 'The Link' vanaf grote hoogte goed kon zien hoe de koninklijke ijzeren vogel met mijn moeder aan boord in een wolkendek verdween. Het riep bij mij het beeld op van een autorit tijdens een heel heftige sneeuwstorm. Een beeldscherm vol vlokken, waardoorheen je veilig koers moet zien te houden. 'Yeah'. 'Hoe klaren die piloten dat?', vroeg ik me ernstig af. Mijn moeder was veiliger in handen van de KLM crew, dat was zeker. 

Vannacht door mijn slaap heen, nam ik het geluid van een binnenkomende sms waar. Teken 'veilig geland', zo wist ik in mijn droomstaat. Toen ik vanochtend in alle ijver onze huiskamer een stofbeurt gaf en zoals gewoonlijk ook even het lijstje met de foto van mijn vader in handen hield, keek ik hem aan en sprak: 'Zo pap, mama is weer veilig thuis en we hebben het heel fijn en gezellig gehad zo met z'n drietjes'. Direct overviel me een diep weten. Ik hoorde hem antwoorden dat hij dat al wist. Dat hij meevloog. Boven tijd en ruimte. 'Ja, je bent er altijd bij', beaamde ik. 

De liefdevolle verbindingen tussen harten kent geen einde. 

Een souvenir van het leven. 

Na het stoffen bekeek ik opnieuw mijn nieuwe Caribische strandjurk en korte kaftan. Makkelijk in het gebruik. Gevonden tijdens dat bliksem-bezoek in die souvenirwinkel. Ik dacht aan mijn vader en zag zijn glimlach. Hij hield van kleur en en hij hield van genieten. Hij hield van het leven. 

Zijn herinneringsgeschenk aan ons. 


video


video








"pietje-precies-sorteerbakjes"

Voor mij is het 'Het schelpen museum van Pietje Precies'. 
Niels vond het meer lijken op een wetenschappelijke tentoonstelling van een insectenspecialist. ;-)

Anyway, ik  ben heel blij met mijn twee bamboe sorteerbakjes. 
Wat een overzicht zo. Soort bij soort. 
Noem mij er één en ik vind 'm in een handomdraai. 
Het leuke is dat de bakjes in en uit elkaar te schuiven zijn. Misschien volgt er nog een derde op termijn.








dinsdag 12 maart 2013

De uren voor vertrek op 12 maart 2013

In woord en beeld

Koffer gepakt

Kast bijna leeg

Goed begin van de vertrek-dag

 Een laatste mail-check


 H&H 4 AGES tas in gebruik

 Zijkant


 Zo staat de tas bij mama

Koffers in de auto


Nog een laatste blik de haven in

"Veel was, dat staat me thuis te wachten"

 Onderweg



 Aankomst Juliana Airport


 Koffers droppen


Na het droppen van de koffers weer richting Cole Bay. Thee en cappuccino drinken bij de 'Taste Factory' in verband met een 'delay' van de vlucht. 
Mama leest de 'Daily Herald'. Dagelijks ritueel.


 Terug op Juliana Airport. Het echte afscheid




Niels en ik kijken vanaf 'The Link' hoe het vliegtuig vertrekt, met aanzienlijke vertraging
 
 'The Link', stil uitkijkpunt op het eiland